Skip to navigation Skip to main content
Runda Lai da Vons, Viamala
© WOM Medien GmbH/Andreas Meyer (Graubünden Ferien)

Met brede banden over grindwegen, boswegen en stille bergpassen: een gravelbike past uitstekend bij de Alpen. Alleen verschillen de omstandigheden behoorlijk per regio, van relatief toegankelijke routes rond de Wörthersee tot zware tochten met duizenden hoogtemeters in Graubünden en de Franse Alpen. We zetten vijf interessante gravelregio's naast elkaar en vertellen welk type fietser er goed zit, welke routes eruit springen en waar je bij de planning rekening mee moet houden.

In het kort

  • Tirol, Graubünden, de Wörthersee, Alta Badia en de Franse Alpen bieden volop mogelijkheden voor gravelbikers.
  • Reken in de Alpen op veel meer hoogtemeters en grotere verschillen in ondergrond dan tijdens een gemiddelde graveltocht in Nederland.
  • Voor hoge gravelroutes zijn zomer en vroege herfst meestal de beste periode; controleer vooraf altijd sneeuw, weer en de actuele routestatus.

Gravelbiken in de Alpen is anders dan thuis

Een gravelrit van 60 kilometer in de Alpen is iets heel anders dan 60 kilometer gravelen in Nederland. Niet alleen de hoogtemeters tellen mee. Lange beklimmingen, steilere afdalingen en een ondergrond die onderweg sterk kan veranderen, maken een tocht zwaarder.

 

Daar staat tegenover dat de gravelbike veel mogelijkheden biedt. Je kunt asfalt gebruiken om snel een dal te doorkruisen en vervolgens via boswegen, grindwegen en oude bergwegen verder de bergen in fietsen. Precies die combinatie maakt de Alpen interessant voor gravelbikers.

 

Een goede routeplanning is wel belangrijk. Een lijn op de kaart die eruitziet als een brede onverharde weg kan ter plaatse behoorlijk ruig of steil blijken. Bovendien mag je niet automatisch op iedere bos- of landweg fietsen. Gebruik daarom bij voorkeur officiële gravelroutes en controleer vooraf de actuele situatie

Gravelbiken in de Alpen in beeld

Tannheimertal
© Tirol Werbung / Unverzart Olaf
Lechtal
© Tirol Werbung / Unverzart Olaf
Gravelbike-Route Hinterrhein
© Tolis Fragoudis, www.tolisart.com
Gravelbike-Route Hinterrhein 2
© Tolis Fragoudis, www.tolisart.com
Gravelbike_Velo Wörthersee
© Visit Woerthersee / Christian Riedel

Welke gravelregio in de Alpen past bij jou?

De vijf regio's in dit artikel verschillen behoorlijk van elkaar. Zoek je vooral lange dagtochten en veel keuze, dan is Außerfern interessant. Rond de Wörthersee is het terrein technisch doorgaans toegankelijker. Graubünden en de Franse Alpen zijn juist interessant voor fietsers die veel hoogtemeters of een meerdaags avontuur zoeken. Alta Badia combineert gravelwegen met het steile decor van de Dolomieten.

Außerfern in Tirol: veel keuze tussen dalen en bergpassen

In het noordwesten van Tirol hebben het Lechtal, de Naturparkregion Reutte, het Tannheimer Tal en de Tiroler Zugspitz Arena hun gravelmogelijkheden gebundeld onder de naam Gravel.Tirol. Het gebied strekt zich grofweg uit van de omgeving van de Zugspitze tot het Lechtal en de grens met Duitsland.

 

Het aantrekkelijke van deze regio is de variatie. Je vindt er brede grindwegen door dalen en bossen, maar ook langere tochten waarbij de hoogtemeters snel oplopen. Een ronde door het Tannheimer Tal is bijvoorbeeld 54 kilometer lang en telt ongeveer 1675 hoogtemeters. De gravelronde door Kaiserwinkl is met ruim 32 kilometer en 765 hoogtemeters een stuk overzichtelijker.

 

Daarmee is Tirol interessant als je vanuit één accommodatie meerdere soorten tochten wilt rijden. Kijk niet alleen naar het aantal kilometers van een route, maar vooral naar de hoogtemeters en moeilijkheidsgraad.

 

Past bij: gravelbikers die veel verschillende dagtochten willen rijden en niet bang zijn voor hoogtemeters.

Graubünden: van korte gravelrit tot zesdaagse tocht

Wie flink de bergen in wil, vindt in Graubünden een bijzonder uitgebreid terrein. In het Zwitserse kanton zijn zowel korte tochten als serieuze meerdaagse routes uitgezet.


Een goed voorbeeld is de Haute Route Mundaun in de Surselva. Deze ronde vanuit Ilanz is ongeveer 68 kilometer lang en telt bijna 2000 hoogtemeters. Het hoogste punt ligt op ruim 2000 meter. Daarmee is dit bepaald geen ontspannen rondje over vlakke grindwegen.


Nog groter aanpakken kan ook. De Vorderrhein-route telt zes etappes, 282 kilometer en bijna 7900 hoogtemeters. De eveneens zesdaagse Hinterrhein-route is 203 kilometer lang en telt ruim 5300 hoogtemeters.


Graubünden is daardoor vooral interessant voor ervaren fietsers en bikepackers die niet alleen kilometers, maar ook veel hoogtemeters willen maken.


Past bij: sportieve gravelbikers en fietsers die een meerdaagse tocht zoeken.

Wörthersee: toegankelijker gravelterrein in Karinthië

Niet iedere gravelvakantie hoeft zich hoog boven de boomgrens af te spelen. Rond de Wörthersee in Karinthië ligt veel van het terrein lager en de officiële gravelroutes zijn technisch doorgaans minder lastig dan de hoogalpiene trajecten elders in de Alpen. De regio omschrijft het terrein zelf als technisch relatief eenvoudig, al kunnen de afstanden en hoogtemeters nog steeds pittig zijn.


De routes combineren asfalt, grindwegen en onverharde paden en voeren onder meer richting de Drau, het Rosental, de Ossiacher Tauern en de heuvels rond Moosburg. Sommige tochten passeren zogenoemde Lost Places: historische of verlaten locaties die vanaf de route bekeken kunnen worden. Veel van de routes zijn samengesteld door oud wielerprof Johny Hoogerland, die een pension heeft in Velden am Wörthersee. Hoogtepunt van het gravelseizoen in de regio is de Jeroboam 300, een gravelevenement van 300 kilometer.


Vergis je overigens niet in het woord 'toegankelijk'. De lange T7-route is bijvoorbeeld 104,6 kilometer lang en telt ruim 1200 hoogtemeters.
Een voordeel van deze regio is het langere seizoen. Door de lagere ligging zijn voorjaar en herfst hier eerder interessant dan op gravelwegen die tot ruim boven de 2000 meter lopen.


Past bij: gravelbikers die technisch niet het zwaarste terrein zoeken en graag lange dagtochten combineren met meren en lagere berggebieden.

Alta Badia: gravelbiken tussen de Dolomieten

Alta Badia biedt een heel ander decor. Vanuit plaatsen als Corvara en La Villa lopen verharde en onverharde wegen tussen de markante rotswanden van de Dolomieten.


Je vindt er relatief eenvoudige trajecten in het dal, maar zodra je hoger de bergen in fietst, lopen de hoogtemeters snel op. Alta Badia noemt onder meer de Sellaronda als mogelijkheid voor goed getrainde gravelbikers.


Juist de combinatie van asfalt en onverharde bergwegen maakt een gravelbike hier interessant. Je bent niet uitsluitend afhankelijk van technische mountainbiketrails en kunt verschillende soorten wegen in één tocht combineren.


Houd wel rekening met hoogte en drukte. Rond bekende Dolomietenpassen kan in de zomer veel verkeer rijden. Wie rustiger wil fietsen, doet er goed aan vroeg te vertrekken en routes te kiezen die zo snel mogelijk van de grote doorgaande wegen afbuigen.


Past bij: fitte fietsers die veel hoogtemeters willen maken en de Dolomieten vanaf onverharde wegen willen ontdekken.

Gravelbike tips van Thijs uit eigen ervaring

  • Kies voor voldoende lichte versnellingen: een 1x-aandrijving met bijvoorbeeld een 40T-voorblad en 10-44-cassette kan op steile Alpenklimmen behoorlijk zwaar zijn. Een kleiner voorblad of een cassette met groter bereik maakt lange beklimmingen aangenamer.
  • Monteer liever wat bredere banden: 45 mm is een prettig uitgangspunt voor veel gravelroutes in de Alpen. Op ruwe, stenige wegen bieden banden van 47 tot 50 mm extra grip en comfort, mits je frame voldoende ruimte heeft.
  • Rijd tubeless: op stenige ondergronden verklein je daarmee de kans dat kleine gaatjes direct een lekke band opleveren. Neem wel een tubeless plugset en reservebinnenband mee.
  • Experimenteer met je bandenspanning: op losse stenen zorgt een iets lagere spanning voor meer grip en controle. De juiste druk hangt af van je gewicht, bandenbreedte en ondergrond. Let op dat je niet zo zacht rijdt dat je velg beschadigt.
  • Controleer je materiaal na iedere rit: lange afdalingen en ruwe ondergronden vragen veel van je fiets. Kijk vooral naar bandenschade, remblokken, losgetrilde boutjes en de staat van je aandrijving.
  • Neem extra remblokken en een derailleurpad mee: zeker tijdens meerdaagse tochten door afgelegen gebieden zijn dit handige reserveonderdelen. Een verbogen derailleurpad kan je tocht al snel beëindigen.
Thijs

Franse Alpen: de ultieme uitdaging voor bikepackers

De Franse Alpen verdienen inmiddels nadrukkelijk een plaats in dit overzicht. Naast de beroemde asfaltpassen bestaat er nu ook een uitgewerkte Route des Grandes Alpes Gravel tussen het Meer van Genève en de Middellandse Zee.


De volledige route loopt van Thonon-les-Bains naar Nice en is ongeveer 845 kilometer lang. Onderweg krijg je ruim 26.000 hoogtemeters voor de kiezen en passeer je punten tot bijna 2800 meter hoogte. De route is opgedeeld in 19 trajecten en wordt als zeer moeilijk aangemerkt. De organisatie adviseert de tocht van noord naar zuid te rijden.


Je hoeft uiteraard niet de volledige oversteek te maken. De losse trajecten zijn ook interessant als inspiratie voor een gravelvakantie in de Franse Alpen. Zo loopt een etappe van Briançon via de Col d'Izoard naar Guillestre: ongeveer 51 kilometer met circa 1860 hoogtemeters.


Dit is geen bestemming om zonder voorbereiding aan een lange tocht te beginnen. Sommige trajecten zijn zeer steil en op delen kan afstappen of lopen noodzakelijk zijn. Ook sneeuw en tijdelijke afsluitingen kunnen op hoge passages lang invloed houden.


Past bij: ervaren gravelbikers en bikepackers die een zware hoogalpiene tocht zoeken.

Gravelbiken in de Alpen

Wanneer kun je het beste gravelbiken in de Alpen?

Voor veel gravelroutes in de Alpen loopt het belangrijkste seizoen grofweg van de late lente tot de vroege herfst, maar de verschillen per regio zijn groot.


Lager gelegen gebieden zoals de omgeving van de Wörthersee kunnen in het voorjaar en de herfst interessant zijn. Voor hoogalpiene routes boven 2000 meter is de zomer meestal een logischere keuze. Ook in juni kunnen op hoge passen nog sneeuwvelden liggen, terwijl een vroege sneeuwval in september of oktober het seizoen plotseling kan verkorten.


Controleer daarom niet alleen het weerbericht, maar ook de actuele routestatus. Modder, sneeuw, omgevallen bomen, werkzaamheden en schade na zwaar weer kunnen een gravelweg tijdelijk onbegaanbaar maken.

Hoe zwaar is gravelbiken in de Alpen?

Laat je niet te veel leiden door de afstand. Een tocht van 40 of 50 kilometer kan door 1500 hoogtemeters, steile grindklimmen en een ruwe ondergrond zwaarder zijn dan een veel langere rit op vlak terrein.


Bekijk voor vertrek minimaal de afstand, het aantal hoogtemeters, het hoogste punt, de steilste passages en het type ondergrond. Kijk daarnaast of er onderweg mogelijkheden zijn om de route in te korten.


Voor je eerste gravelvakantie in de Alpen is een regio met meerdere rondritten vaak praktischer dan meteen een meerdaagse Alpenoversteek. Je kunt de lengte en moeilijkheid dan per dag aanpassen aan je conditie, het weer en de staat van de wegen.

Wat moet je meenemen op een graveltocht in de bergen?

In de bergen kan het weer snel veranderen en op lange gravelwegen kom je soms urenlang geen dorp of fietsenmaker tegen. Een reparatiesetje, reservebinnenband of tubeless reparatiemateriaal, pomp, voldoende drinken, eten en een extra kledinglaag horen daarom bij de basisuitrusting.


Download de route vooraf op je fietscomputer of telefoon. Neem bij langere of afgelegen tochten ook een powerbank mee en zorg dat iemand weet welke route je rijdt. Vertrek je naar hogere bergpassen, controleer dan vooraf het weer. Een aangename temperatuur in het dal zegt weinig over de omstandigheden honderden of zelfs meer dan duizend hoogtemeters hoger.


Veelgestelde vragen over gravelbiken in de Alpen

Kun je als beginner gravelbiken in de Alpen?

Ja, maar kies je route zorgvuldig. Rond bijvoorbeeld de Wörthersee en in verschillende Tiroler dalen zijn routes te vinden die technisch relatief toegankelijk zijn. Begin met een kortere tocht met beperkte hoogtemeters en kijk niet alleen naar de afstand.

Wat is de beste periode om te gravelbiken in de Alpen?

Dat hangt vooral van de hoogte af. Lager gelegen routes kunnen vaak al in het voorjaar en tot in de herfst worden gereden. Voor hoogalpiene trajecten is de zomer doorgaans de veiligste periode. Controleer altijd de actuele sneeuw- en weersituatie.

Heb je voor de Alpen een mountainbike nodig of is een gravelbike voldoende?

Op brede grindwegen, boswegen en asfalt is een gravelbike uitstekend geschikt. Wordt het terrein erg rotsachtig of technisch, dan biedt een mountainbike meer controle en comfort. Controleer daarom vooraf voor welk type fiets een route bedoeld is.

Mag je overal met een gravelbike rijden?

Nee. Dat een weg fysiek berijdbaar is, betekent niet automatisch dat fietsen er is toegestaan. Regels verschillen per land en regio en bepaalde boswegen of natuurgebieden kunnen gesloten zijn voor fietsers. Officiële gravelroutes zijn daarom de veiligste basis voor je planning.

Is een e-gravelbike geschikt voor de Alpen?

Ja. Een e-gravelbike kan lange beklimmingen toegankelijker maken, maar houd rekening met het bereik van de accu. Hoogtemeters, steile hellingen, ondergrond, temperatuur en ondersteuningsniveau hebben veel invloed op het verbruik.

Welke Alpenregio is geschikt voor een meerdaagse graveltocht?

Graubünden heeft verschillende meerdaagse routes, waaronder trajecten langs de Voor- en Achterrijn. Voor zeer ervaren fietsers is ook de Route des Grandes Alpes Gravel in Frankrijk interessant. De volledige route tussen Thonon-les-Bains en Nice is ongeveer 845 kilometer lang en geldt als zeer zwaar.

Zomer Thijs

Over Thijs

Thijs is een bergliefhebber op twee wielen. Hij komt van jongs af aan in de bergen om te wielrennen, wandelen en skiën. Bij menig cyclo stond hij aan de start en inmiddels hangt er regelmatig een fietskar achter zijn racefiets met daarin zijn twee dochters. Thijs is al jarenlang betrokken bij Indebergen en expert op het gebied van wielrennen in de bergen.