De Zugspitz Region in Zuid-Beieren telt ruim 1200 kilometer aan wandelpaden, van vlakke routes langs meren tot stevige tochten door het Wettersteingebergte. Bekende plekken als de Eibsee, Partnachklamm en Höllentalklamm liggen dicht bij elkaar, maar verschillen sterk in lengte, drukte en moeilijkheid. In dit overzicht vind je zeven wandelingen voor verschillende niveaus, plus praktische tips over de beste periode, bereikbaarheid en drukke momenten.
De Zugspitz Region ligt in het zuiden van de Duitse deelstaat Beieren. De regio omvat zes verschillende vakantiegebieden: Garmisch-Partenkirchen, Grainau, ZugspitzLand, Alpenwelt Karwendel, het Blaue Land en de Ammergauer Alpen. Je wandelt er langs de voet van de 2962 meter hoge Zugspitze, maar ook door dalen, bossen, veengebieden en langs meren en rivieren.
In dit artikel gaat het om de Beierse Zugspitz Region in Duitsland. De Tiroler Zugspitz Arena rond Ehrwald en Lermoos ligt aan de Oostenrijkse kant van de berg en vormt een afzonderlijke vakantieregio.
De wandeling rond de Eibsee is de bekendste eenvoudige route in de Zugspitz Region. Het pad loopt deels vlak langs het water en stijgt op andere gedeelten iets boven de oever uit. Vooral vanaf de noordkant kijk je recht tegen de steile noordwand van het Zugspitzmassief aan.
De officiële route is 6,84 kilometer lang en heeft slechts ongeveer 45 meter hoogteverschil tussen het laagste en hoogste punt. Het brede en goed aangelegde pad is geschikt voor gezinnen en op de meeste gedeelten ook voor kinderwagens. Reken door fotostops en pauzes aan het water liever op twee tot drie uur.
De Eibsee is geen rustig bergmeer. Bij mooi weer, in weekenden en tijdens schoolvakanties trekken zowel het meer als de kabelbaan naar de Zugspitze veel bezoekers. Kom vroeg of reis vanuit Grainau met de Bayerische Zugspitzbahn of de bus, zodat je niet afhankelijk bent van een parkeerplaats bij het meer.
De Kuhflucht-Rundweg is een laagdrempelige wandeling door het natuur- en recreatiegebied van Farchant. De route begint bij het station, loopt langs de Loisach en voert vervolgens door het bos richting de voet van de Kuhfluchtwasserfälle.
De officiële rondwandeling is 4,8 kilometer lang en telt net iets meer dan 100 hoogtemeters. Langs het pad liggen informatie- en speelpunten, waardoor de route ook geschikt is voor gezinnen met jonge kinderen. Wie dichter naar de hogere delen van de watervallen wil lopen, krijgt wel te maken met steilere en oneffen paden.
Farchant is per trein bereikbaar. Daardoor is dit een handige wandeling voor een korte vakantiedag of voor wisselvallig weer waarbij je geen lange bergtocht wilt plannen.
Wie meer uitdaging zoekt, kan vanuit Hammersbach door de Höllentalklamm naar de Höllentalangerhütte wandelen. Vanaf de parkeerplaats of treinhalte klim je eerst naar de ingangshut. Daarna loopt het pad via tunnels, bruggen en uit de rots gehakte passages door de nauwe kloof.
Na de kloof opent het landschap zich en gaat de route verder naar de Höllentalangerhütte. De hut staat op een brede, stenige dalbodem onder de Waxensteine en de wanden van het Zugspitzmassief. De routegegevens noemen ruim 11 kilometer en ruim 900 meter stijging. Daarmee is dit duidelijk geen ontspannen wandeling door alleen een kloof.
In de Höllentalklamm is het ook op warme dagen koel en nat. Stevige schoenen met profiel en een waterdichte jas zijn noodzakelijk. Het pad is niet geschikt voor kinderwagens. De klamm kan door sneeuw, hoogwater, steenval of onderhoud tijdelijk gesloten zijn, dus controleer de actuele situatie voordat je vertrekt.
De Partnachklamm is gemakkelijker bereikbaar en minder inspannend dan de wandeling door het Höllental. Vanaf het Olympisch skistadion wandel je eerst over een verharde toegangsweg naar de ingang van de kloof. In de klamm loopt het pad vlak langs de Partnach, door korte tunnels en onder natte rotswanden door.
Een aantrekkelijke rondwandeling gaat na de kloof verder naar de Partnachalm. Vanaf de alm daal je via de voormalige Hornschlittenabfahrt terug naar het skistadion. De volledige ronde is ongeveer 6,3 kilometer lang en wordt als licht geclassificeerd.
Voor de Partnachklamm betaal je entree. De kloof heeft vaste openingstijden, maar kan bij gevaarlijke omstandigheden onverwacht sluiten. De beheerder adviseert voor een rustiger bezoek een doordeweekse dag vóór 10.30 uur of na 15.00 uur. Vanaf het station van Garmisch-Partenkirchen rijdt een bus naar het skistadion.
De Leutascher Geisterklamm ligt op de grens van Duitsland en Oostenrijk. De rondwandeling begint in Mittenwald en voert via bospaden en metalen loopbruggen boven de Leutascher Ache. Onderweg steek je de kloof over via de Panoramabrücke en de Höllbrücke.
De route is 4,9 kilometer lang, met ongeveer 270 meter stijgen en dalen. Langs het pad staan informatie- en speelstations voor kinderen. Een afzonderlijke waterfalroute leidt over een korte steiger naar een 22 meter hoge waterval.
Door trappen en roostervloeren is de route niet geschikt voor kinderwagens, rolstoelen of honden. De belangrijkste paden zijn doorgaans van mei tot november toegankelijk, maar de precieze opening hangt af van het weer. Ook midden in de zomer kan het in de kloof fris zijn.
De Isar-Natur-Erlebnisweg is een goed alternatief voor de drukke trekpleisters direct onder de Zugspitze. De route loopt door bos, over de Isarauen en langs het stuwmeer bij Krün. Onderweg vertellen informatiepanelen meer over het rivierlandschap en kunnen kinderen spelen bij onder meer waterspellen en een boomtelefoon.
De rondwandeling is ruim 7 kilometer lang en overbrugt minder dan 100 hoogtemeters. Het pad heeft enkele korte stijgingen, maar is verder eenvoudig. Aan het einde sluit de route aan op het Kieselsteinlehrpfad, waar je meer ontdekt over de verschillende gesteenten die de Isar uit de bergen meevoert. Je kunt starten vanuit het centrum van Krün of bij de betaalde wandelparkeerplaats Im Gries. De bushaltes in het dorp liggen op loopafstand van de route.
De Spitzenwanderweg is bedoeld voor wandelaars die meer van de regio willen zien dan alleen de omgeving van de Zugspitze. De langeafstandswandeling verbindt onder meer Murnau, het Murnauer Moos, de Ammergauer Alpen, Garmisch-Partenkirchen, Grainau en Mittenwald. De complete route is ongeveer 200 kilometer lang en verdeeld over twaalf etappes. Sommige trajecten verlopen relatief vlak door dalen en dorpen, terwijl andere etappes naar bergpassen, hutten en kloven voeren.
Onderweg kom je onder meer langs Schloss Linderhof, het Königshaus am Schachen, de Höllentalklamm en de Kuhfluchtwasserfälle. Je hoeft niet de volledige route te lopen. Veel etappes beginnen of eindigen bij een station of bushalte, waardoor je ook losse dagtochten kunt kiezen. Controleer daarbij per etappe de hoogtemeters en moeilijkheid; de verschillen zijn aanzienlijk.
Ja, maar een beklimming van de 2962 meter hoge Zugspitze is geen gewone vakantiewandeling. De technisch eenvoudigste reguliere route loopt door het Reintal, maar is ongeveer 21 kilometer lang en overbrugt circa 2.300 hoogtemeters. De tocht wordt daarom vaak over twee dagen verdeeld, met een overnachting in de Reintalangerhütte of Knorrhütte.
De route door het Höllental is technisch veel moeilijker. Deze bevat gezekerde passages, klettersteiggedeelten en een oversteek van de Höllentalferner. De omstandigheden bij de gletsjer en de randkloof kunnen gedurende de zomer veranderen. Zonder voldoende alpiene ervaring, passende uitrusting en actuele kennis van de omstandigheden is een berggids verstandig.
Voor de meeste vakantiegangers is een wandeling met uitzicht op de Zugspitze daarom geschikter dan een beklimming van de top.
Veelgestelde vragen over wandelen in de Zugspitz Region
Thijs is een bergliefhebber op twee wielen. Hij komt van jongs af aan in de bergen om te wielrennen, wandelen en skiën. Bij menig cyclo stond hij aan de start en inmiddels hangt er regelmatig een fietskar achter zijn racefiets met daarin zijn twee dochters. Thijs is al jarenlang betrokken bij Indebergen en expert op het gebied van wielrennen in de bergen.
