De Grossglockner Hochalpenstraße is een van de beroemdste bergwegen van Oostenrijk, maar een plekje op de UNESCO-Werelderfgoedlijst heeft de panoramische route nog altijd niet. Een eerdere poging in 2019 leverde geen erkenning op. Nu wordt opnieuw gewerkt aan een nominatie en volgens een voormalig directeur van het UNESCO-Werelderfgoedcentrum zijn de vooruitzichten positief. Daarmee krijgt de 91 jaar oude bergweg, die dwars door de Hohe Tauern slingert, een nieuwe kans op internationale erkenning.
De Grossglockner Hochalpenstraße staat sinds 2016 op de voorlopige Werelderfgoedlijst van UNESCO. Drie jaar later volgde een officiële beoordeling, maar die leverde niet het gewenste resultaat op. Het Werelderfgoedcomité besloot de nominatie uit te stellen en vroeg Oostenrijk om beter te onderbouwen waarom de weg wereldwijd zo bijzonder is.
Nu komt er een nieuwe poging. Volgens berichtgeving van de Salzburger Nachrichten van 2 november 2026 wordt opnieuw gewerkt aan de kandidatuur. Bernd Freiherr Droste zu Hülshoff, voormalig directeur van het UNESCO-Werelderfgoedcentrum, schat de kansen positief in.
Dat betekent overigens niet dat de erkenning al dichtbij is. De nieuwe nominatie moet eerst de vereiste beoordelingsprocedure doorlopen.
De reden voor het uitstel is opvallend. UNESCO betwistte niet dat de Grossglockner Hochalpenstraße een bijzonder bouwwerk is, maar vond dat de uitzonderlijke betekenis op wereldniveau nog onvoldoende was aangetoond.
Oostenrijk moest duidelijker maken waarin de weg zich onderscheidt van andere historische panoramische routes. Daarbij gaat het niet alleen om de spectaculaire omgeving, maar vooral om de manier waarop de weg is ontworpen en aangelegd.
Het oorspronkelijke ontwerp van ingenieur Franz Wallack speelde daarin een belangrijke rol. Anders dan bij veel bergpassen, waar het vooral draait om de verbinding tussen twee dalen, werd de Grossglockner Hochalpenstraße bewust aangelegd om bezoekers het hooggebergte te laten beleven.
Met een nieuwe, uitgebreidere onderbouwing hopen de initiatiefnemers UNESCO alsnog te overtuigen.
Wie de Grossglockner Hochalpenstraße ooit heeft gereden, begrijpt waarom de route zo bekend is. De bergweg verbindt Fusch an der Grossglocknerstraße in het SalzburgerLand met Heiligenblut in Karinthië en loopt dwars door Nationaal Park Hohe Tauern.
Over een afstand van 48 kilometer volgen 36 haarspeldbochten elkaar op. Onderweg veranderen groene alpenweiden in ruige berglandschappen, met uitzicht op drieduizenders en gletsjers.
Een van de bekendste uitzichtpunten is de Edelweißspitze op 2571 meter hoogte. Ook de Kaiser-Franz-Josefs-Höhe is populair. Vanaf hier kijk je uit op de 3798 meter hoge Grossglockner, de hoogste berg van Oostenrijk, en de steeds verder terugtrekkende Pasterze-gletsjer.
De geschiedenis van de Grossglockner Hochalpenstraße gaat terug tot de jaren twintig van de vorige eeuw. De weg werd tussen 1930 en 1935 aangelegd en op 3 augustus 1935 officieel geopend.
De bouw was voor die tijd een enorme technische prestatie. Tijdens de werkzaamheden werd ongeveer 870.000 kubieke meter aarde en gesteente verplaatst. Ook werden tientallen bruggen gebouwd.
Bijzonder is dat de weg niet alleen functioneel moest zijn. Ingenieur Franz Wallack wilde een route creëren die zoveel mogelijk opging in het berglandschap en bezoekers onderweg steeds nieuwe uitzichten bood.
De weg werd daarmee een vroeg voorbeeld van een speciaal voor autotoerisme ontworpen panoramische route. Juist die historische betekenis vormt een belangrijk onderdeel van de UNESCO-kandidatuur.
Wanneer duidelijk wordt of de Grossglockner Hochalpenstraße daadwerkelijk werelderfgoed wordt, is nog niet bekend. De voorbereidingen voor een nieuwe nominatie zijn gaande, maar er is nog geen definitief besluit of datum voor een nieuwe beoordeling bekendgemaakt.
Ondertussen zit het toeristische seizoen op de beroemde bergweg erop. Sinds 2 november 2026 geldt de jaarlijkse winterafsluiting. De route gaat naar verwachting in het voorjaar van 2027 weer open, zodra de sneeuw is geruimd en de omstandigheden veilig zijn.
Of bezoekers de weg in de toekomst ook als officieel UNESCO-werelderfgoed kunnen ontdekken, moet dus nog blijken.
De redactie van In de bergen voorziet je dagelijks van de laatste informatie op het gebied van vakantie in de bergen. Het team bestaat uit redacteuren met veel bergervaring en een passie voor, je raadt het al, de bergen.
