Geen tafel om zelf meegebracht eten te nuttigen en alleen toegang tot het toilet na een aankoop: die regels leverden Rifugio Laresei in de Dolomieten een éénsterreview op. Huttenwaard Massimo Manfroi reageerde fel. Hij wees op de kosten van twaalf medewerkers, het schoonmaken van de toiletten en het afval dat bezoekers bij de berghut achterlaten. Bij zijn reactie publiceerde Manfroi foto’s van een grote zak vol afval. De beelden en zijn scherpe antwoord worden veel gedeeld en hebben een discussie losgemaakt over wat wandelaars van een berghut mogen verwachten – en wat berghutten op hun beurt van bezoekers mogen vragen.
De bezoekster schreef in haar beoordeling dat Rifugio Laresei een prachtig uitzicht biedt, maar dat zij niet tevreden was over de gastvrijheid. Volgens haar waren de tafels buiten uitsluitend bedoeld voor bezoekers die bij het restaurant of de kiosk iets bestelden.
Ook bekritiseerde ze de regel dat het toilet alleen toegankelijk was voor betalende gasten. Omdat zij geen plek vond om haar zelf meegebrachte eten te nuttigen en niet zonder aankoop van het toilet gebruik kon maken, gaf ze de hut één ster. Ze schreef bovendien niet meer te willen terugkeren.
De review bleef niet onbeantwoord. Huttenwaard Massimo Manfroi plaatste een uitgebreide reactie op de Facebookpagina van Rifugio Laresei.
Manfroi schreef dat de berghut twaalf medewerkers in dienst heeft, die allemaal van hun werk moeten kunnen leven. Daarnaast kost het volgens hem veel tijd om de toiletten schoon te houden en afval op te ruimen dat door bezoekers wordt achtergelaten.
Bij zijn bericht deelde hij foto’s van een volle vuilniszak. Volgens de huttenwaard ging het om afval van mensen die hun eigen eten hadden meegenomen en de verpakkingen vervolgens bij de hut hadden achtergelaten.
Zijn antwoord was persoonlijk en scherp. Zo stelde hij voor dat bezoekers die niets willen bestellen hun broodje op een rots kunnen eten en zelf van het uitzicht kunnen genieten. Ook maakte hij duidelijk dat hij de betreffende bezoekster liever niet opnieuw bij de hut zag.
De toon van de reactie krijgt kritiek, maar veel reageerders tonen ook begrip voor de kern van Manfroi’s boodschap. Zij benadrukken dat een berghut geen openbare picknickplaats is, maar een horecabedrijf met personeel, onderhoud en hoge exploitatiekosten.
Andere mensen vinden juist dat berghutten steeds commerciëler worden en dat het traditionele, laagdrempelige karakter van de berghut daardoor verdwijnt. Vooral de beperking op toiletgebruik roept discussie op.
De meningen lopen daarmee uiteen. Waar de ene bezoeker een terras als een logische rustplek voor iedere wandelaar ziet, beschouwt de uitbater de tafels als onderdeel van zijn restaurant en daarmee als plaatsen voor betalende gasten.
Rifugio Laresei ligt op ongeveer 2250 meter hoogte op de Cima Pradazzo, bij Falcade in de Belluneser Dolomieten. De hut is zowel ’s zomers als ’s winters geopend en is relatief goed bereikbaar. Daardoor komen er niet alleen ervaren bergwandelaars, maar ook veel dagjesmensen.
Toch brengt het exploiteren van een horecazaak op deze hoogte extra kosten en logistiek met zich mee. Voorraden moeten naar boven worden gebracht, terwijl afval weer naar het dal moet worden afgevoerd. Ook water, schoonmaak, personeel en onderhoud vragen meer organisatie dan bij een restaurant in een dorp.
Hoe eenvoudig een hut ook bereikbaar lijkt, de voorzieningen zijn daarom niet vanzelfsprekend gratis beschikbaar.
Los van de discussie over de toon van de huttenwaard geldt in de bergen een duidelijke basisregel: neem je afval zelf weer mee naar beneden. Dat geldt voor verpakkingen en flesjes, maar ook voor etensresten, zakdoekjes en ander zogenoemd biologisch afval.
Wie eigen eten meeneemt, kan vooraf controleren of een berghut picknickplaatsen heeft en welke regels er op het terras gelden. Tafels van een restaurant gebruiken zonder iets te bestellen wordt bij veel hutten niet toegestaan.
De éénsterreview bij Rifugio Laresei groeide zo uit tot meer dan een klacht over een picknicktafel of toilet. De discussie laat vooral zien hoe verschillend wandelaars en huttenwaardes denken over gastvrijheid, kosten en verantwoordelijkheid in de bergen.
De redactie van In de bergen voorziet je dagelijks van de laatste informatie op het gebied van vakantie in de bergen. Het team bestaat uit redacteuren met veel bergervaring en een passie voor, je raadt het al, de bergen.
