De Achensee is misschien wel het bekendste bergmeer van Tirol. En dat is niet zo gek, want met een lengte van bijna negen kilometer is het ook het grootste meer van de deelstaat. Het helderblauwe water, de omliggende bergen en de vele mogelijkheden om actief bezig te zijn trekken iedere zomer duizenden bezoekers. Ook wij zijn hier niet voor het eerst. Toch blijken er, zelfs op een bestemming die we al kennen, nog genoeg verrassingen te ontdekken. Daarom gaan we deze keer op zoek naar de geheimtips van de regio.
De Achensee ligt tussen het Karwendelgebergte en de Brandenberger Alpen en wordt ook wel de 'Fjord van Tirol' genoemd. De combinatie van bergen en water maakt de regio uniek. Je vindt er meer dan 500 kilometer aan wandelpaden en 320 kilometer aan fiets- en mountainbikeroutes, van ontspannen routes langs het meer tot uitdagende bergtochten met indrukwekkende panorama's. Op het water kun je zwemmen, suppen, zeilen en kitesurfen, terwijl gezinnen zich vermaken met de vele activiteiten in de regio. Daarnaast is de Achensee de enige plek waar het bekende Tiroler Steinöl® wordt gewonnen, een bijzonder natuurproduct dat al meer dan honderd jaar met de regio verbonden is.
Vanuit Nederland is de Achensee verrassend goed bereikbaar. Vanaf Utrecht rijd je in ongeveer negen tot tien uur naar het grootste meer van Tirol, een afstand van zo'n 900 kilometer. Het laatste deel van de route voert door het Inntal, waarna je langzaam omhoog rijdt richting de Achensee. En geloof ons: zodra het diepblauwe meer tussen de bergen verschijnt, weet je dat de reis de moeite waard was.
Reis je liever met het openbaar vervoer? Dan is Jenbach het dichtstbijzijnde treinstation. Vanaf daar rijden regelmatig bussen naar de verschillende dorpen rond de Achensee, zoals Pertisau, Maurach en Achenkirch. Ook vliegen op Innsbruck is een goede optie. Vanaf de luchthaven ben je in ongeveer drie kwartier bij het meer.
Halverwege de middag komen we aan bij de Achensee. Het is midden in de hittegolf die grote delen van Europa in zijn greep houdt en de thermometer tikt ruim de dertig graden aan. We checken in bij het Sonnenhof Genusshotel in Pertisau, een van de sfeervolle hotels van het dorp. Sowieso valt ons op dat je hier in Maurach volop keuze hebt aan luxe (wellness)hotels met uitzicht op het water, maar op ander plekken langs het meer vind je ook gezellige campings waar je 's ochtends zo vanuit je tent of camper het meer in loopt.
Eigenlijk hoeven we daarna niet lang na te denken over onze eerste activiteit. We trekken snel onze zwemkleding aan en lopen richting het water. Want zeg nou zelf: op een dag als deze is er toch geen fijnere plek om te zijn?
Langs de oevers van de Achensee vind je op verschillende plekken steigers, ligweides en trapjes waarmee je gemakkelijk het water in loopt. Normaal gesproken ben ik eerlijk gezegd niet zo'n held als het om koud water gaat. Sterker nog, vaak vindt zelfs mijn grote teen het al te fris. Maar vandaag is alles anders. Het water is met zo'n 19 graden verrassend aangenaam en voor ik het weet lig ik gewoon te zwemmen. Met de bergen om ons heen en het helderblauwe water voelt dit als de perfecte manier om onze dagen aan de Achensee te beginnen.
De volgende ochtend gaat de wekker vroeg. We willen graag met een van de eerste gondels van de Rofangondel omhoog. Niet alleen om de warmte voor te zijn, maar ook omdat je dan nog volop van de rust kunt genieten. Vanaf het bergstation starten tientallen wandelingen, van ontspannen routes tot uitdagende bergtochten. Wij kiezen voor een relatief korte, maar pittige wandeling naar de Gschöllkopf.
Volgens de wandelbordjes doe je er ongeveer 45 minuten over en dat blijkt aardig te kloppen. De route naar de Gschöllkopf is 2,6 kilometer lang en overbrugt ongeveer 230 hoogtemeters. De wandeling staat als rood aangegeven en vooral het tweede deel maakt duidelijk waarom. Het pad wordt een stuk steiler, de opstappen zijn hoger en af en toe moet je net wat beter kijken waar je je voeten neerzet. Echt spannend wordt het nergens, maar het is wel een wandeling waarbij je af en toe even voelt dat je in de bergen bent. Juist dat maakt hem zo leuk.
Na zo'n drie kwartier bereiken we de top van de Gschöllkopf. Hier ligt een indrukwekkend uitzichtplatform waar je 360 graden om je heen kunt kijken. De Achensee zie je vanaf hier overigens niet, maar dat missen we eerlijk gezegd geen moment. In plaats daarvan kijken we uit op de imposante bergwereld van het Rofan- en Karwendelgebergte. Omdat we vroeg zijn, delen we het uitzicht met ...niemand. Wat een luxe. een kwartiertje later komen er een aantal mensen naar boven.
Vanaf het platform zie je trouwens ook de AirRofan Skyglider, een spectaculaire vliegervaring waarbij je liggend door de lucht zweeft. Een paar jaar geleden hebben we die gedaan: super leuk! Eerst genieten we nog maar even van de stilte en het uitzicht. Soms is dat alles wat je nodig hebt.
Na een korte pauze lopen we dezelfde route terug naar het bergstation. Daar is onze wandeling nog niet helemaal voorbij, want we maken nog een uitstapje richting de Rofanspitze. Hier begint het Rofan Natuurleerpad, een leuke themawandeling waar je onderweg van alles leert over de natuur in de bergen.
Langs de route kom je verschillende informatiepunten tegen. Zo leer je bijvoorbeeld hoe je het beste kunt omgaan met koeien op een alm, waar je op moet letten als je wilde dieren tegenkomt en hoe kwetsbaar de bergnatuur eigenlijk is. Juist omdat het zo speels is opgezet, blijft de informatie goed hangen. Een leuke én leerzame toevoeging aan de wandeling.
Voordat we weer afdalen, nemen we nog even plaats op het terras van de Almstüberl. Met een koud drankje in de hand en uitzicht op de bergtoppen is het geen straf om hier nog even te blijven hangen. Er staan zelfs comfortabele ligstoelen, waar je zomaar een uurtje zou kunnen doorbrengen. Maar er wacht nog een geheimtip, dus veel langer dan één drankje houden we het niet vol.
Terug beneden rijden we naar Scholastika in Achenkirch, een sfeervol restaurant direct aan de Achensee. Alleen de ligging is al een bezoek waard. Vanaf het terras kijken we uit over het meer, waar suppers, zeilboten en andere watersporters rustig voorbij glijden. Een mooier decor voor de lunch kun je je bijna niet wensen.
Omdat het vandaag opnieuw heerlijk warm is, kiezen we voor een frisse bowl met salade en gegrilde vis. Precies wat je op zo'n zomerdag wilt eten. Het smaakt misschien nóg wel beter door het uitzicht. Soms hoeft een lunch niet ingewikkeld te zijn om onvergetelijk te worden.
Na de lunch is het tijd voor de activiteit waar we misschien wel het meest naar uitkijken. Sterker nog, dit is voor ons dé geheimtip van de Achensee. We gaan namelijk rolskiën. Oftewel: langlaufen, maar dan zonder sneeuw.
Heel nieuw is het voor mij overigens niet. Tijdens de coronaperiode heb ik zelf een paar rolski's aangeschaft om in de zomer wat aan m'n langlauftechniek te blijven werken, maar heel vaak komen ze niet uit de schuur. Ik ben altijd een beetje bang om te vallen en dat asfalt is zo hard! Bovendien is rolskiën door de indrukwekkende natuur van het Naturpark Karwendel is toch een totaal andere beleving ook dan in Nederland op het fietspad...
Bij de ingang van het Naturpark Karwendel worden we opgewacht door Peter, een enthousiaste local die al jaren rolski- en langlauflessen geeft. Nog voordat we beginnen, vertelt hij vol passie over de sport. Zo legt hij uit wat het verschil is tussen de klassieke techniek en skating en waarom steeds meer langlaufers ook in de zomer op rolski's trainen.
Daarna is het onze beurt. En Peter maakt meteen één ding duidelijk: op rolski's kun je hard vallen, dus rustig opbouwen is het devies. We beginnen daarom met één ski onder één voet. Een beetje steppen, balans zoeken en vooral wennen aan het gevoel. Pas als dat goed gaat, klikken we ook de tweede ski onder.
Wat begint als een beetje onwennig, verandert al snel in pure lol. Na ongeveer een uur rollen we steeds soepeler over het asfalt en beginnen de bewegingen verrassend vertrouwd te voelen. Ondertussen zijn we de hitte bijna vergeten. Niet alleen omdat de schaduw van de bomen voor wat verkoeling zorgt, maar vooral omdat het ontzettend leuk is om te doen.
De Achensee staat in de winter bekend als een van de mooiste langlaufbestemmingen van Oostenrijk. Juist daarom is het zo bijzonder dat je hier ook midden in de zomer aan je techniek kunt werken. Of gewoon een keer iets totaal nieuws kunt proberen. Wat ons betreft is dit zonder twijfel de grootste geheimtip van de Achensee.
Na het rolskiën merken we pas hoeveel energie de afgelopen uren hebben gekost. En hoe warm het eigenlijk nog steeds is. Gelukkig weten we inmiddels precies wat op zo'n moment de beste remedie is. We rijden terug naar Pertisau, lopen naar de steiger en springen zonder aarzelen de Achensee in. Het frisse water voelt opnieuw heerlijk en is precies wat we nodig hebben na een actieve middag.
Terwijl we nog even aan de waterkant zitten, laten we de afgelopen dagen nog eens aan ons voorbijgaan. Van een pittige bergwandeling en een ontspannen lunch aan het meer tot misschien wel de grootste verrassing van de reis: rolskiën door het Naturpark Karwendel. De Achensee blijft ons verbazen. Niet alleen vanwege het prachtige meer, maar juist door alles wat er omheen te beleven valt.
We nemen afscheid, maar dat voelt eigenlijk helemaal niet zo. Daarvoor komen we hier veel te graag. Bovendien weten we zeker dat we nog lang niet alles hebben ontdekt. Achensee, tot de volgende keer.
Dit blog is geschreven in samenwerking met Austria Tourism.
Miranda is dol op de Alpen, is er een aantal maanden per jaar en heeft al heel veel bestemmingen gezien. Al bijna 16 jaar deelt ze haar ervaringen op In de bergen. Ze houdt van actie (o.a. wandelen, mountainbiken, klettersteigen), maar ook van relaxen en goed eten.
