Felix Feurer maakt een poetsdoek nat bij de dorpsfontein en loopt naar de bekende gele wandelbordjes. Even later knipt hij met een snoeischaar enkele takken weg die een volgende markering aan het zicht onttrekken. De 77-jarige is een van de vrijwilligers die ervoor zorgen dat wandelaars in het kanton Zürich de juiste route kunnen blijven volgen.
Tijdens een van zijn controlerondes wandelt Feurer van Wildensbuch naar Rudolfingen, in het Zürcher Weinland. Bij de dorpsfontein maakt hij de gele wegwijzers schoon. De bordjes in zijn werkgebied krijgen minimaal één keer per jaar een poetsbeurt.
Onderweg controleert hij meer dan alleen het vuil op de borden. Takken en struiken kunnen een wegwijzer binnen enkele maanden volledig aan het zicht onttrekken. Daarom draagt Feurer een snoeischaar en handschoenen in zijn rugzak.
Ook kleinere routemarkeringen worden nagekeken. Ontbreekt er een bordje of zit een markering los, dan gebruikt hij zijn accuschroevendraaier om die opnieuw te bevestigen.
De bekende gele wegwijzers vormen maar een deel van de Zwitserse bewegwijzering. Tussen kruisingen worden wandelaars ook geleid door kleinere gele ruitjes en geschilderde markeringen op bomen, palen, muren en rotsen.
Al deze aanwijzingen moeten logisch op elkaar aansluiten. Het doel is dat wandelaars de route in principe kunnen volgen zonder voortdurend een wandelkaart of telefoon te raadplegen.
Daarvoor moeten vrijwilligers regelmatig controleren of pijlen nog zichtbaar zijn, bordjes in de juiste richting wijzen en veranderingen aan een route goed zijn aangegeven. Een omgevallen boom, nieuwe begroeiing of verplaatste weg kan al snel voor onduidelijkheid zorgen.
Feurer wandelt zelf graag. Vroeger trok hij regelmatig de bergen in om te klimmen, tegenwoordig is hij vaker in het heuvelachtige landschap en de bossen van het Zürcher Weinland te vinden.
Sinds zijn pensionering is hij niet minder, maar juist meer vrijwilligerswerk gaan doen. Jaarlijks besteedt hij ongeveer twintig tot vijfentwintig uur aan het controleren en onderhouden van zijn deel van het wandelnetwerk.
Het werk geeft hem naar eigen zeggen voldoening. Hij draagt bij aan een voorziening waar veel mensen gebruik van maken en ontmoet onderweg regelmatig andere wandelaars. Vooral op latere leeftijd vindt hij die sociale contacten belangrijk.
Felix Feurer is een van de 220 vrijwillige routemarkeerders van de vereniging Zürcher Wanderwege. Samen onderhouden zij ongeveer 3000 kilometer aan wandelroutes.
Langs dat netwerk staan circa 12.000 wegwijzers en ongeveer 25.000 kleinere richtingstekens. De routes zijn verdeeld over verschillende werkgebieden. Iedere vrijwilliger is verantwoordelijk voor het controleren en onderhouden van een eigen deel.
De vrijwilligers ontdekken beschadigingen of ontbrekende markeringen vaak zelf tijdens hun rondes. Ook controleurs en wandelaars kunnen problemen melden. Vervolgens wordt bekeken welke aanpassing of reparatie nodig is.
Zwitserland telt ruim 65.000 kilometer aan gemarkeerde wandelroutes. Achter dat uitgebreide netwerk staan de kantonale wandelorganisaties, overheden, terreinbeheerders en meer dan 2000 vrijwilligers.
Hun werkzaamheden verschillen per gebied. Ze controleren wegwijzers, vervangen beschadigde markeringen en melden problemen op of langs de route. Ook tijdelijke afsluitingen en omleidingen moeten duidelijk worden aangegeven.
Wanneer wandelaars zonder twijfel de juiste afslag nemen, merken ze waarschijnlijk niets van het werk van Felix Feurer. Voor hem is dat juist het doel: een schoon bord, een zichtbare pijl en een duidelijke route moeten zo vanzelfsprekend mogelijk lijken.
