Wellicht heb je al meegekregen dat we voor onze webserie ‘In de bergen op zoek naar…’ dit jaar door SalzburgerLand reizen, op zoek naar de mooiste plekjes van de deelstaat. Onze vierde bestemming is Saalfelden Leogang, een voor ons reeds bekend gebied. Een regio van contrasten, waar ruige rotsbergen worden afgewisseld met groene almen, helder water en gezellige berghutten. We trekken onze wandelschoenen aan en gaan op ontdekking. Zou hier weer zo'n plekje tussen zitten dat we eigenlijk liever geheim zouden houden?
Saalfelden Leogang ligt in het Pinzgau in SalzburgerLand en staat vooral bekend om de grote contrasten in het landschap. Aan de ene kant domineren de ruige en imposante Leoganger Steinberge en het Steinerne Meer het uitzicht, aan de andere kant vind je groene almen, grasbergen en heldere bergmeren. Die afwisseling maakt de regio interessant voor een breed publiek. Wandelaars kunnen kiezen uit honderden kilometers aan routes, mountainbikers vinden hier een van de bekendste downhillbestemmingen van de Alpen en gezinnen kunnen terecht op de Asitz, de 'Berg der Sinne'. Daarnaast zijn er volop berghutten waar je onderweg kunt pauzeren voor een lunch of een drankje. Wat ons direct opvalt: ondanks de populariteit voelt de regio verrassend ruim en ontspannen aan.
Vanuit Nederland is Saalfelden Leogang goed bereikbaar. Vanaf Utrecht rijd je in ongeveer 10 uur naar de regio, een afstand van zo'n 980 kilometer. De route voert grotendeels over snelwegen richting Zuid-Duitsland. Daarna kun je kiezen of je via Kufstein of Salzburg rijdt, het laatste uurtje rijd je sowieso niet meer over de snelweg, maar goede doorgaande 80 km wegen zonder bergpassen. Ook met de trein is de regio prima bereikbaar. Zowel Saalfelden als Leogang hebben een eigen treinstation, waardoor je relatief eenvoudig zonder auto kunt reizen. Vlieg je liever? Dan is de luchthaven van Salzburg de meest voor de hand liggende keuze. Vanaf daar ben je in ongeveer een uur in Saalfelden Leogang. Zodra je de regio binnenrijdt, vallen de steile rotswanden van de Leoganger Steinberge direct op. Een indrukwekkend welkom.
We logeren centraal in Saalfelden, in het recent gebouwde Das Saal. Een modern hotel met een fijn terras, dat deze dagen goed van pas komt, want het is heerlijk warm. Saalfelden is best een grote plaats en er rijdt ook behoorlijk wat doorgaand verkeer, maar het centrum is verrassend sfeervol.
Met de auto of het openbaar vervoer kom je snel en eenvoudig overal in de regio. Handig: met de gastenkaart reis je gratis met het OV. Wij gaan wandelen in Leogang, op slechts 10 minuten rijden van Saalfelden. We parkeren de auto bij het Steinberg Stadion, waar onze wandeling van vandaag begint.
We hebben de tip gekregen om naar de Lettlkaser Hütte te wandelen. Daarboven schijnt een van de mooiste uitzichtpunten van Saalfelden Leogang te liggen, dus ja: schoenen aan, water mee en gaan. De wandeling duurt ongeveer 2,5 uur en telt zo’n 700 hoogtemeters. Het eerste stuk begint vriendelijk, bijna alsof de berg je nog even laat denken dat het allemaal wel meevalt. We wandelen door het dorp, lopen rustig in en genieten van de eerste uitzichten.
Maar zodra het pad het bos in draait, is het gedaan met het vlakke stuk. De route slingert stevig omhoog en vooral de zigzagstukken laten je kuiten even weten dat ze ook mee zijn op vakantie. Gelukkig worden we continu beloond met mooie doorkijkjes op het dal. En ach, even stoppen voor het uitzicht klinkt natuurlijk veel beter dan toegeven dat je moet bijkomen.
Wanneer de steilste klim achter ons ligt, verandert het landschap ineens compleet. We wandelen over de alm, tussen de koeien, met de Leoganger Steinberge steeds indrukwekkender voor ons. De route duikt daarna weer het bos in en juist die afwisseling maakt deze tocht zo leuk. Geen eindeloos recht omhoog pad, maar steeds een nieuw decor.
Onderweg komen we bij de Waldschaukel, een schommel midden in het bos. Die hoort bij het ‘Einfach wandern’-concept van de regio: wandelen zonder poespas, met fijne rustplekken onderweg. En eerlijk is eerlijk, zo’n schommel werkt verrassend goed als excuus voor een pauze.
Na nog een laatste klim zien we ineens de Lettlkaser Hütte liggen. Klein, eenvoudig en precies op de juiste plek. De wandeling is rood gemarkeerd en dat klopt goed: nergens echt moeilijk, maar wel pittig genoeg om je lunch straks volledig verdiend te noemen. Net voor de hut volgt nog een soort ‘put’, waar je even naar beneden en dan weer omhoog gaat ,met stenen en gruis langs de rotswand, waar een kabel hangt om je eventueel vast te houden. Niet eng, wel even opletten.
Eenmaal bij de hut is het verleidelijk om meteen neer te ploffen, maar we lopen nog een klein stukje verder omhoog. Daar vinden we het plekje waarvoor we gekomen zijn: een paar rotsen met een waanzinnig uitzicht over het dal, de groene bergen en de ruige rotswereld eromheen. Bizar eigenlijk, dat je eigen voeten je gewoon naar zo’n plek kunnen brengen.
Na uitgebreid kijken, fotograferen en nog een keer kijken, wint de honger het van het uitzicht. We dalen terug naar de Lettlkaser Hütte, waar alles precies is zoals je hoopt dat een berghut is: eenvoudig, authentiek en met een sfeer die meteen goed voelt. Er is zelfs geen stromend water, maar eerlijk? Dat maakt het alleen maar mooier.
We bestellen iets lekkers, zakken neer op het terras en laten de wandeling nog even bezinken. De benen hebben gewerkt, het hoofd is leeg en het uitzicht doet de rest. Wat een plek.
Na de lunch dalen we in rap tempo af. Ik denk zelfs dat ik hier een persoonlijk record heb neergezet, want we hebben nog plannen: aan de andere kant van het dal willen we met de lift omhoog naar de Asitz. Deze berg wordt ook wel de ‘Berg der Sinne’ genoemd en dat merk je meteen. Hier draait veel om kijken, luisteren, voelen, ruiken en beleven.
Voor gezinnen is er van alles te doen en vanaf de berg starten verschillende wandelingen. Maar de Asitz heeft nóg een kant: hier ligt een van de bekendste bikeparks van de Alpen.
Vanaf de Asitz begint een groot netwerk aan downhilltrails voor mountainbikers. Er zijn lines voor beginners, maar ook routes voor wie precies weet wat ’ie doet. Zelf ben ik hier al vaker geweest en ik vind het geweldig, terwijl ik echt verre van pro ben.
Downhillen geeft een enorme kick, maar begin rustig als je dit voor het eerst doet. Kies een blauwe trail of, nog beter, neem les. Eigenlijk net als met skiën: eerst de basics leren, daarna wordt het pas écht leuk.
Na zo’n warme, actieve dag is er weinig fijner dan afsluiten aan het water. Daarom rijden we nog even naar de Ritzensee bij Saalfelden. Hier wordt volop gesupt, gezwommen en gechilld aan de oevers.
Ook wij ploffen neer en laten de dag even bezinken. Want wat is dit toch een heerlijke regio: ruige rotsbergen, groene almen, actie op de Asitz en dan afsluiten met je voeten in het water. Saalfelden Leogang laat weer eens zien hoe fijn afwisseling kan zijn.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met SalzburgerLand Tourismus
Miranda is dol op de Alpen, is er een aantal maanden per jaar en heeft al heel veel bestemmingen gezien. Al bijna 16 jaar deelt ze haar ervaringen op In de bergen. Ze houdt van actie (o.a. wandelen, mountainbiken, klettersteigen), maar ook van relaxen en goed eten.
