Voor onze webserie ‘In de bergen op zoek naar…’ reizen we dit jaar door het SalzburgerLand, waar we de mooiste plekjes ontdekken. En wanneer je het hebt over mooie plekjes in deze regio, dan hoort het pittoreske Filzmoos daar absoluut bij. Filzmoos is precies het soort dorp waar alle Oostenrijk-clichés ineens werkelijkheid worden: een knus en sfeervol dorpje, frisgroene almen en stoere rotsbergen. Oostenrijk zoals op een ansichtkaart!
Filzmoos is zo’n bergdorp waar je direct zin krijgt om naar buiten te gaan. Wandelaars zitten hier goed met een uitgebreid netwerk aan routes langs almen, berghutten, uitzichtpunten en bergtoppen. Ook voor fietsers is er volop keuze: de regio telt 12 mountainbikeroutes. Klimmers kunnen helemaal los, want rond Filzmoos liggen meer dan 300 klimroutes en hiermee is het de grootste klimbestemming van het SalzburgerLand. Voeg daar de markante huisberg, de Bischofsmütze aan toe en je snapt waarom dit dorp zo geliefd is bij iedereen die graag actief de bergen in gaat.
Filzmoos ligt in het SalzburgerLand, op ongeveer een uur rijden van Salzburg. Vanaf Utrecht is het circa 980 kilometer rijden; reken op ongeveer 10 uur onderweg, afhankelijk van verkeer en pauzes. Met de trein reis je via Salzburg naar Radstadt of Eben im Pongau, waarna je met bus of taxi verder reist naar Filzmoos. Vliegen kan ook: de dichtstbijzijnde luchthaven is Salzburg.
Hoewel Filzmoos en omgeving sowieso al tot de mooiste plekjes van het SalzburgerLand horen, is er één plek die er voor mij uitspringt: de Almsee. En precies daar gaan we vandaag naartoe. Fijn aan deze plek is dat je er op verschillende manieren kunt komen, afhankelijk van hoeveel zin je hebt om zelf iets te doen. Wij stappen op de e-bike en fietsen de ongeveer 6 kilometer naar de Hofalmen. Vanaf daar is het nog zo’n 10 minuten lopen naar de Almsee. Liever wat relaxter? Dan kun je ook met de FIDI-bus, paardenkoets, te voet of via de tolweg richting de almen.
Vanuit het centrum van Filzmoos, waar we onze e-bikes hebben gehuurd, rijden we richting de Hofalmen. Eerst door het knusse dorpje en daarna via de bossen richting het einde van het dal. Bijna continu hebben we uitzicht op de Bischofsmütze, de karakteristieke berg van de regio die trots boven de andere rotsbergen uitsteekt. Het is een heerlijk relaxed ritje, zeker op de e-bike. We rijden vooral over asfalt, waardoor je alle tijd hebt om om je heen te kijken. En om heel tevreden te zijn met dat elektrische motortje.
Bij de Hofalmen parkeren we de e-bikes en gaan we te voet verder naar de Almsee. Nog geen 10 minuten later staan we aan het prachtige bergmeertje. Mike is hier voor het eerst en is meteen diep onder de indruk. Ik ben hier al vaker geweest, maar elke keer voelt het toch weer anders. Dit keer is het meer tot de rand gevuld, lijkt de kleur van het water door het mooie weer nog intenser én er is het bijna niemand. Wat een mazzel. We maken een rondje om het meer, gaan hier en daar even zitten en slurpen de schoonheid van deze plek op. Ja, dat is overdreven poëtisch, maar hier mag dat.
Daarna maken we ons rondje om de Almsee af en brengen we nog een bezoekje aan het kleine kapelletje dat hier staat. Mike zoekt nog een plek om te trouwen met zijn Annika en het zou zomaar kunnen dat dit ’m wordt, want hoe romantisch wil je het hebben? Hij belt zelfs even met het thuisfront om de omgeving te laten zien. Niet zo gek dus dat hier jaarlijks heel wat stellen uit binnen- en buitenland trouwen. Ik snap het wel hoor. Zeg je hier ja, dan begint je huwelijk in ieder geval met een goed uitzicht.
We lopen terug naar de Hofalmen en moeten kiezen: bij welke van de twee almhutten gaan we lunchen? Het wordt de hoger gelegen alm, die grappig genoeg Unterhofalm heet. Naast traditionele gerechten staan er ook andere dingen op de kaart. Mike kiest voor Pongauer Fleischkrapfen mit Sauerkraut en ik ga voor een vegetarische groentestrudel. Het eten ziet er niet alleen prachtig uit, het smaakt ook echt geweldig. En met zo’n uitzicht telt het natuurlijk bijna als gezond.
Na de lunch besluiten we nog een stukje verder omhoog te fietsen naar de Sulzenalm, vanaf de Hofalmen nog ongeveer een half uur fietsen. Deze weg is een stuk steiler dan de route vanuit Filzmoos, maar gelukkig is daar nog steeds ons elektrische motortje. Op de turbostand voelt het nog steeds prima te doen. We halen zelfs een sportief stel op gewone fietsen in, en die moeten duidelijk iets harder werken dan wij. Respect voor hen, liefde voor onze accu.
Boven bij de Sulzenalm liggen opnieuw twee hutten met terras én spectaculair uitzicht. We ploffen neer bij de Krahlehenhütte en bestellen een Radler. Die smaakt hier boven op de alm nóg beter, zeker na dat laatste stuk fietsen. We proosten op een onvergetelijke dag in Filzmoos en genieten nog even van de rust en het uitzicht. Daarna rollen we terug naar het dorp, alleen nog maar bergafwaarts. Wat een heerlijke dag. Filzmoos verveelt nooit — sterker nog: dit is zo’n plek waar je elke keer weer naartoe wilt.
Dit artikel is geschreven in samenwerking met SalzburgerLand Tourismus
Miranda is dol op de Alpen, is er een aantal maanden per jaar en heeft al heel veel bestemmingen gezien. Al bijna 16 jaar deelt ze haar ervaringen op In de bergen. Ze houdt van actie (o.a. wandelen, mountainbiken, klettersteigen), maar ook van relaxen en goed eten.
