Wordt de zomer 2026 warm, droog of juist wisselvallig in de Alpen? De eerste seizoensmodellen geven inmiddels een voorzichtige richting af. Vooral de kans op bovengemiddelde temperaturen lijkt toe te nemen, maar over neerslag en hittegolven is nog lang niet alles gezegd. Dit is wat de eerste officiële verwachtingen nu al laten zien voor het weer in de zomer van 2026.
In het kort
De basis onder dit soort verwachtingen komt van seizoensmodellen van onder meer ECMWF, Copernicus en nationale weerdiensten. ECMWF legt zelf uit dat deze modellen vooruitkijken tot meerdere maanden en vooral werken met afwijkingen ten opzichte van het langjarig gemiddelde en met kansen op boven-, rond- of benedennormale omstandigheden. Het gaat dus om trends, niet om exacte weerkaarten voor jouw vakantieweek.
Ook MeteoSwiss benadrukt dat langetermijnverwachtingen voor Centraal-Europa en Zwitserland nuttig zijn voor een algemene richting, maar dat de bruikbaarheid beperkt blijft. Juist in een gebied als de Alpen, waar hoogteverschillen en lokale circulatie veel invloed hebben, is die onzekerheid extra belangrijk om te benoemen.
De duidelijkste lijn in de huidige bronnen is temperatuur. Météo-France ziet voor april tot en met juni 2026 het warme scenario als meest waarschijnlijk voor Frankrijk, al onderstreept de dienst tegelijk dat ook koelere fases gewoon nog kunnen voorkomen. Op de temperatuurkaart krijgt het warme scenario 50%, tegenover 40% normaal en 10% koeler dan normaal.
Ook de Duitse weerdienst DWD ziet een duidelijke opwarmingstrend in de aanloop naar de zomer. Voor Duitsland wordt voor juni tot en met augustus zelfs een sterke tendens naar een warmere zomer genoemd, met 81% kans binnen hun modeluitkomst. Dat zegt niet één op één hoe het in de hele Alpen zal uitpakken, maar het is wel relevant voor de noordelijke Alpenrand en het bredere weerbeeld in Centraal-Europa.
Voor de Alpen als geheel past daar een voorzichtige conclusie bij: de kans op een bovengemiddeld warme zomer is op dit moment groter dan de kans op een koele zomer. Vooral tijdens stabiele hogedrukfases kan dat in de bergen snel vertaald worden naar warme dalen, zomerse temperaturen op middelgebergtehoogte en sneller smeltende gletsjers op grote hoogte. De exacte intensiteit en timing zijn nu nog niet te geven.
Waar de temperatuurmodellen al voorzichtig dezelfde kant op wijzen, is dat bij neerslag veel minder het geval. Météo-France schrijft voor april tot en met juni expliciet dat er voor neerslag geen voorkeurscenario is. In de grafiek staan droog, normaal en natter zelfs elk op 33%.
Dat is een belangrijk punt voor een Alpenzomer. Want tussen een warme, aangename zomer en een zomer met langdurige hitte, droogte of juist veel onweersbuien zit vaak één bepalende factor: hoeveel neerslag valt er in de lente en vroege zomer? Als de bodem al vroeg uitdroogt, warmen dalen en lagergelegen bergflanken later in de zomer sneller op. Blijven storingen en buien juist regelmatig passeren, dan remt dat de opwarming af. Voor dat deel van het verhaal is het nu nog te vroeg om harde conclusies te trekken.
Op de achtergrond kijken meteorologen ook naar de ontwikkeling van de klimaatcyclus in de Stille Oceaan rond de evenaar. De warme fase El Niño en het koude La Niña worden hierdoor beinvloed. De World Meteorological Organization meldde begin maart dat de zwakke La Niña aan het wegvallen is, dat neutrale omstandigheden waarschijnlijk blijven tot in de vroege zomer en dat de kans op El Niño later in 2026 toeneemt.
Voor de Alpen is dat geen directe zomerformule. El Niño bepaalt niet automatisch of het in Oostenrijk, Zwitserland, Frankrijk of Italië heet, droog of onstabiel wordt. Wel is het een mondiaal signaal waar seizoensmodellen rekening mee houden. Het ondersteunt dus het idee dat de zomer van 2026 meteorologisch interessant kan worden, maar het is nog geen bewijs voor een extreme Alpenzomer.
Wie nu al vooruitkijkt naar wandelen, fietsen of een verblijf in de bergen, kan voorzichtig rekening houden met een warme zomertrend. Dat zou kunnen betekenen: aangename en vaak warme dagen in juni, sneller zomerse hitte in de lagere dalen in juli en augustus, en op termijn ook meer kans op stevige onweersbuien wanneer warme lucht botst met storingen. Maar juist dat laatste hangt sterk af van hoe de neerslagverdeling zich in mei en juni ontwikkelt.
Voor bergliefhebbers is het dus vooral verstandig om deze eerste seizoensverwachting te lezen als een richtingaanwijzer. De kans op een te koele zomer lijkt voorlopig kleiner dan de kans op een warme zomer. Tegelijk is het veel te vroeg om te spreken van een structureel droge zomer, een zomer vol noodweer of een zomer met aanhoudende hittegolven in de hele Alpen. Daarvoor is het neerslagsignaal nog te onzeker en zijn regionale verschillen simpelweg te groot.
Thijs is een bergliefhebber op twee wielen. Hij komt van jongs af aan in de bergen om te wielrennen, wandelen en skiën. Bij menig cyclo stond hij aan de start en inmiddels hangt er regelmatig een fietskar achter zijn racefiets met daarin zijn twee dochters. Thijs is al jarenlang betrokken bij Indebergen en expert op het gebied van wielrennen in de bergen.
